Home > Nieuws > Kanttekeningen bij boek 50 jaar dorpshuis Valentijn
Mee doen?
 
Vul uw gegevens hieronder in om onze nieuwsbrief te ontvangen!
Volg ons op Facebook!
 

Kanttekeningen bij boek 50 jaar dorpshuis Valentijn

 
 
Kanttekeningen bij boek 50 jaar dorpshuis Valentijn
 
Geschreven door Guido van Oss   
vrijdag, 10 januari 2014 16:46

Ter gelegenheid van 50 jaar dorpshuis Valentijn verscheen het boek "Valentijn van dorpsschool naar dorpshuis". De auteurs Sjef Driessens en Gerard Noordman hebben beiden als oud-voorzitters van het verenigingsbestuur van dit dorpshuis hun sporen verdiend. Helaas valt er op de inhoud van het jubileumboek echter het nodige aan te merken. Een stukje vooringenomen geschiedschrijving vinden we bijvoorbeeld in het vierde hoofdstuk over uitbreiding van het dorpshuis in de periode rond de gemeentelijke herindeling. Allereerst valt al meteen op dat allerlei zaken feitelijk onjuist worden weergegeven: zo staat er een bezoek van de Maarheezer wethouders Haverkamp en Kuijpers in 1995 vermeldt. Bedoeld wordt vermoedelijk de heer Kuiper, die echter slechts anderhalf jaar wethouder is geweest tot eind 1991. Eveneens wordt vermeld dat wethouder Kuijpers (wederom moet dit zijn Kuiper) acht jaar na 1986, dus in 1994,  tegen uitbreiding van het dorpshuis zou zijn. Op dat moment was hij echter al lang geen wethouder meer. Het bezoek van de Maarheezer wethouders in 1995 kan slechts een bezoek zijn geweest van wethouder Haverkamp (VVD) en Maas (CDA). Maar ja, dat een 'eigen' CDA-wethouder aanvankelijk tegen uitbreiding van het dorpshuis Valentijn was, zal een van beide auteurs minder hebben aangesproken.

Na de herindeling staat uitbreiding van het dorpshuis in het regeerakkoord dat het CDA is overeengekomen met Lijst Bax en ondergetekende, namens Sterksel 2000. Het boek constateert dat wethouder Bax mogelijk wat al te voortvarend de uitbreiding ter hand nam, maar dat is onzin. Wethouder Bax voerde gewoon het regeerakkoord uit zoals dat was afgesproken. Het is weer, en opnieuw zal dat een van beide auteurs minder hebben aangesproken, een 'eigen' CDA-wethouder, in dit geval de heer Kuppens uit Leende, die niet overtuigd is van de noodzaak tot uitbreiding. Dit ondanks de duidelijke afspraken in het regeerakkoord.

Een miskleun in het boek is de presentatie van het voorstel van de raadsleden Noordman (CDA) en Kooij (PvdA) als een reddingsboei voor de uitbreiding van het dorpshuis. Zij zouden zogenaamd politiek succes hebben geboekt door geld van Maarheeze te oormerken voor uitbreiding van het dorpshuis Valentijn. Uit het boek zelf blijkt echter al dat de daaropvolgende gemeenten Heeze-Leende en Cranendonck zich later niets meer van dit voorstel aantrokken.
De uitbreiding van het dorpshuis Valentijn heeft het om een aantal redenen niettemin toch gehaald. Enerzijds omdat die uitbreiding noodzakelijk was, ook volgens externe deskundigen, zoals aangehaald in het boek. Anderzijds omdat deze uitbreiding politiek was overeengekomen tussen CDA, lijst Bax en Sterksel 2000. Zonder dit regeerakkoord en zonder de steun aan deze wethouders door Sterksel 2000, zou deze coalitie van twee CDA-wethouders en wethouder Bax, geen meerderheid hebben gehad en er dus niet zijn geweest.

Had er een andere coalitie gezeten dan was het inderdaad nog maar ten zeerste de vraag geweest of wethouders uit Heeze  en Leende zich van de noodzaak tot uitbreiding van het dorpshuis Valentijn hadden laten overtuigen. Het was overigens de Maarheezer CDA-wethouder Maas die mij destijds, eind december 1996, als eerste feliciteerde met dit bij de coalitie-onderhandelingen behaalde resultaat.

Zeker: het Sterkselse dorpshuis, zo blijkt duidelijk uit het boek, heeft haar bestaansrecht in de politieke arena vaak moeten bevechten. Sommigen menen dat dit alleen of vooral met de strooppot kan of moet, een aantal paragrafen in de laatste hoofdstukken van het boek getuigen daarvan. In de eerste hoofdstukken van het boek staat juist de confrontatie tussen dorpshuis-bestuur en de Maarheezer politiek veel meer centraal.

Moraal van het verhaal: soms werkt de ene aanpak, soms de andere. Dit alles neemt uiteraard niet weg dat de grote inzet van dorpshuis-voorzitters, -bestuurders en -vrijwilligers het dorpshuis hebben gemaakt tot wat het nu is: een gebouw vol activiteiten waar zowel Sterksel als de rest van de gemeente trots op kunnen zijn.

Guido van Oss, voormalig gemeenteraadslid Sterksel 2000.


Noot
Bij de samenstelling van het boek hebben partijpolitieke belangen geen enkele rol gespeeld.
Politieke partijen zijn in de beschrijving van het boek buiten beschouwing gelaten.
De auteurs

Volg Sterksel ook via Twitter & Facebook  

 

 

Laatst aangepast op zondag, 12 januari 2014 11:37
 
 
 

Reacties 

 
 
#1 Guido van Oss 12-01-2014 13:04
Het antwoord van de auteurs stelt me teleur omdat het niet klopt. De wijze waarop het voorstel van de raadsleden Noordman en Kooij als reddingsboei voor uitbreiding van het dorpshuis wordt neergezet, is een duidelijk voorbeeld van hoezeer in het boek partijpolitiek wordt bedreven. Een ander voorbeeld ervan is de suggestie dat de aanpak van wethouder Bax te voortvarend was.