Home > Nieuws > Mijn blijdschap was enorm, maar ik wilde mijn emoties niet te veel toelaten’
Mee doen?
 
Vul uw gegevens hieronder in om onze nieuwsbrief te ontvangen!
Volg ons op Facebook!
 

Mijn blijdschap was enorm, maar ik wilde mijn emoties niet te veel toelaten’

 
 
Mijn blijdschap was enorm, maar ik wilde mijn emoties niet te veel toelaten’
 
Geschreven door Ed-Roy de leijer   
zaterdag, 10 april 2021 19:28

LEENDE - Corona had pater Wim van Meijl, pastor in Leende en Sterksel, zwaar te pakken. Het virus hield hem ruim vier maanden uit de running. Inmiddels heeft hij de draad weer opgepakt.

Roy de Leijer 09-04-21, 21:06 Laatste update: 09-04-21, 21:54 Bron: ED

“Ik ben door het oog van de naald gekropen”, vertelt Wim van Meijl (76) in de pastorie in Leende. Medio november raakte de pastor, die lid is van de congregatie der Salvatorianen in Hamont, besmet met het coronavirus. Nadat de huisarts constateerde dat het zuurstofgehalte in zijn bloed extreem laag was, gingen alle alarmbellen rinkelen. Niet veel later lag de Hamontenaar op de IC-afdeling in het Mariaziekenhuis in Overpelt.

Zijn verblijf daar was een zware tijd. Van Meijl: “Ik moest alles loslaten en mezelf helemaal overgeven aan anderen. Op een gegeven moment stond er een specialist aan mijn bed die zei: ‘Als dit zo doorgaat, dan moeten we u voor een periode van drie weken in coma brengen’. Dat idee stond me totaal niet aan. Ik lag weliswaar aan het zuurstof, maar geestelijk ging het nog best goed.” Tot zijn grote geluk werd er uiteindelijk afgezien van de ingreep. Van Meijl: “De specialist vertelde dat de mammoettanker aan het draaien was.”

Hij steekt zijn grote bewondering voor het ziekenhuispersoneel niet onder stoelen of banken. “Het is heel onwerkelijk om mee te maken hoeveel mensen er met je bezig zijn. Het leken net marsmannetjes”, vertelt Van Meijl.

Kaarsjes

In de kerkgemeenschappen in Leende en Sterksel, en ook daarbuiten werd er intensief meegeleefd met de pater. “Dat was overweldigend. Mensen hebben kaarsjes voor mij laten branden en gebeden. Verder heb ik twee tassen vol met post ontvangen. Het heeft me heel veel goed gedaan. Dat geldt ook voor de creativiteit en vitaliteit in Leende en Sterksel. Vrijwilligers hebben in coronatijd heel veel overgenomen.”

Vijftien kilo lichter mocht Van Meijl op 30 december het ziekenhuis verlaten. Daarna werd de weg naar herstel verder ingezet. “Gelukkig hoef ik sinds een paar weken niet meer aan het zuurstof. Wel moet ik nog regelmatig oefeningen doen om mijn conditie te verbeteren. Dat houdt onder meer in dat ik veel moet traplopen.”

Met Palmpasen ging hij voor het eerst weer voor in de Sint Petrus’ bandenkerk in Leende. “Voor de zekerheid had ik mijn zuurstoffles meegenomen. Hoewel ik mijn adem flink moest doseren heb ik ze gelukkig niet nodig gehad.” De terugkeer in Leende gaf hem een dubbel gevoel. Van Meijl: “Mijn blijdschap was enorm, maar ik wilde mijn emoties niet te veel toelaten. Je moet namelijk professioneel blijven, maar dat was op dat moment een behoorlijk zware opgave. Zo zag ik mensen huilen tijdens de viering en na afloop was er applaus.”

De pater, die in juli zijn gouden priesterjubileum viert, roept op om het gezond verstand te blijven gebruiken en vol te houden. Van Meijl: “Corona is namelijk geen onnozel griepje.”