Home > Ons dorp > Vrijwilliger in beeld > Bas Huysmans

Bas Huysmans

 
 
 
donderdag, 28 november 2013 12:13

Een interview met Bas Huysmans is er een met een makkelijke prater. Bas is sinds enkele maanden voorzitter van Dorpsraad de Heerlijkheid Sterksel, dus de hoogste tijd om hem aan u voor te stellen.

Bas is in 1964 in Eindhoven geboren. Op driejarige leeftijd verhuisde hij, samen met vader Rien, moeder Trudy, broer Kees en de zussen Hanne en Mieke, naar de Ten Brakeweg in Sterksel. 

Op 23 jarige leeftijd trouwde Bas met de uit Heeze afkomstige Wilhelmien Vertogen. Vertogen is een bekende naam in Heeze. De ouders van Wilhelmien kwamen uit gezinnen van 9 resp. 11 kinderen en bijna allemaal zijn ze in Heeze of de directe omgeving blijven wonen. Wilhelmien: ‘Ik heb bijna in iedere straat in Heeze familie.’ 

Na hun huwelijk verhuisde het echtpaar naar Veldhoven, Blerick, Best, nogmaals in Best en vervolgens naar Täby in Zweden, net boven Stockholm. De laatste verhuizing vanuit Best met inmiddels drie tienerzonen op de middelbare school: Kees, Hans en Ruud.    

De werkgever van Bas, Beamix, waarvan vader Rien tot zijn pensioen in 1993 directeur was, werd onderdeel van Heidelberg Cement, met het hoofdkantoor voor de mortel business in Zweden. (Mortel is een mengsel van cement, zand, ‘zout en peper’ en water om mee te metselen, tegelen, beton te storten enzovoorts.) Aan Bas werd gevraagd om daar directeur inkoop te worden. Omdat het antwoord na instemming van het hele gezin 'ja' was, volgde de verhuizing naar Zweden.

Vanuit Zweden werd het rondreizen voor de business in 23 landen. In 2008 werden de activiteiten overgenomen door Saint-Gobain-Weber, een grote multinational, werkzaam in 48 landen. Dit bedrijf wilde dat Bas, na twee jaar in Zweden te hebben gewoond, naar Frankrijk verhuisde om de inkoop te gaan regelen. Woonplaats: Parijs. De familie Huysmans was aan het wonen in een rustige omgeving gewend en verhuizen naar Parijs stond niet op hun wensenlijstje. Het werd: wonen in Zweden, een bureau in Parijs en vier dagen per week vliegen.
In 2010  ging de algemeen directeur van de groep in Nederland de leiding in Duistland overnemen. Voor deze vrijkomende functie was Bas in beeld. Het eerste anderhalf jaar werd het door de week Nederland en in het weekend Zweden.

Een rustige woonomgeving werd gekoesterd en toen moeder Trudy in 2011 naar een appartement in Eindhoven ging (vader Rien was vijf jaar eerder overleden) kwam het huis aan de Ten Brakeweg te koop. Bas: ‘Toen werd het simpel. We zouden wel gek zijn geweest als we het niet hadden gekocht.’ Aldus geschiedde. Kees en Ruud zijn mee terug naar Nederland gekomen. Hans woont in verband met studie in Zweden.

Hobby’s? ‘Voor de broodnodige rust moet ik bouwen en verbouwen; niet vergaderen, praten en dergelijke, maar met mijn handen werken. Ik doe dan ook zoveel mogelijk van de verbouwing zelf. Vroeger knapte ik een huis op en daarna gingen we weer naar een ander huis. Die animo is nu minder. Daarnaast  probeer ik af en toe te gaan golfen, maar de keren per jaar zijn op een hand te tellen. Ooit komt het er nog van.’
 
Wilt u wat vertellen over het vrijwilligerswerk dat u gedaan hebt en doet?
‘Ik ben grootgebracht met de gedachte dat je niet alleen moet profiteren van waar je woont en werkt, maar dat je moet bijdragen aan de gemeenschap waarvan je deel uitmaakt.’

nvdr - De Sterkselnaren die Rien Huysmans hebben gekend zullen dit zeker beamen. Op Sterksel was Rien lector in de kerk, mede-redactielid van het parochieblad, penningmeester bij de KBO, voorzitter van de werkgroep voor ‘de winkel’ op Sterksel en tot aan zijn overlijden in 2007, voorzitter van de Coöperatie Dorpswelzijn Sterksel, die de winkel onder haar hoede heeft. Historisch is zijn uitspraak in zijn hoedanigheid als voorzitter van de werkgroep: ‘Als we op Sterksel een winkel willen, dan komt er een winkel!’    

‘In mijn werk heb ik altijd gekeken naar de business, de buurt. Voor de Hurk in Eindhoven, bij onze buren op industrieterreinen en bij brancheverenigingen probeer ik mijn steentje bij te dragen.

Op een zomermiddag in 2013 stapte Iris van Koetsveld  bij ons de ‘bouwplaats’ op met de melding dat mijn naam bovenaan op het lijstje stond van kandidaten voor de nieuwe dorpsraadvoorzitter. Nogal een verrassing, maar het past wel in mijn gedachtegang om iets voor het dorp in het algemeen belang te doen. Ik heb me laten verleiden om eens op de vergadering te komen luisteren naar wat de Dorpsraad doet. Ik was enorm onder de indruk en dat is de laatste maanden alleen maar toegenomen.  

Ik heb meteen aangegeven dat ik ‘geen tijd’ heb om allerlei vergaderingen bij te wonen. Ik heb namelijk een redelijk drukke fulltime baan, maar dat was geen probleem. De Dorpsraad vergaderde één keer per maand. De praktijk is, dat er nu haast elke week wel een dorpsraadactiviteit is. Het is enorm leuk om met al die verschillende projecten en meningen om te gaan en de harmonie te vinden. Bijkomend voordeel is dat Wilhelmien en ik in korte tijd heel veel mensen ontmoet hebben en dat maakt leven stuk aangenamer.’

Nu u toch aan het woord bent, is er iets dat u graag zou willen zeggen aan de inwoners van Sterksel,
een boodschap of zo?   
‘Ja. Na drie maanden Dorpsraad moet je vaststellen dat door een beperkte groep enorm veel werk wordt verzet. Er wordt hard en met veel enthousiasme gewerkt. Communicatie met de achterban is een belangrijk punt. We moeten laten weten wat we doen en er voor waken dat we té hard gaan. Het zou goed zijn dat de groepen die een rol spelen worden uitgebreid met nieuw bloed, met jeugdig enthousiasme en met een betere vertegenwoordiging uit de verschillende verenigingen en clubs. Ik maak dan ook graag van de gelegenheid gebruik om een oproep aan Sterkselnaren te doen zich spontaan  te melden voor een actieve rol in de Dorpsraad of in een van de werkgroepjes.’      

 

Laatst aangepast op dinsdag, 03 december 2013 19:35