Home > Ons dorp > Vrijwilliger in beeld > Sem te Dorsthorst

Sem te Dorsthorst

 
 
 
zondag, 03 april 2011 13:03


VRIJWILLIGER IN BEELD: SEM TE DORSTHORST















Hoi, ik ben Sem te Dorsthorst.
Ik ben 9 jaar en ik zit in groep 6 van Basisschool
De Talenten Toren.

Vorig jaar december ben ik een schoendoos-actie op school gestart. Met deze actie wilde ik voor de kinderen in Gambia iets extra’s betekenen. In de schoendoos wilde ik iets om te leren, iets om te spelen en iets om te verzorgen doen. Nou, ik heb het geweten, heel veel reacties, niet alleen van school, maar ook van de inwoners van Sterksel. Ik had binnen twee weken al een pallet met 75 schoendozen bij elkaar, en die zijn in december 2010 met een boot naar Gambia gestuurd. De tweede zending met zo’n 60 schoendozen is op moment nog onderweg.

Ik kwam op deze school terecht omdat vrienden van mijn papa en mama, Fred en Wilma Strauven, al jaren naar Gambia gaan en zo kwam het idee om de schoendozen in Gambia op de Saaba school terecht te laten komen.

Ik ben zelf met mijn papa op 4 maart voor een week naar Gambia geweest om de schoendozen aan de kinderen daar uit te reiken, en dit vond ik van te voren een heel spannende gedachte.

Mijn eerste kennismaking met Gambia was meteen leuk, de douanebeambte vroeg me mijn een grote glimlach of ik een stempel van Gambia in mijn paspoort wilde, nou dat wilde ik wel. De 1e dag hebben we gelijk kennisgemaakt met Yaya de gids / taxichauffeur die Fred en Wilma al heel goed kende. Ook met hem vond ik het geweldig.

Op dinsdag 8 maart zijn we naar de school in Saaba (de reden van mijn reis naar Gambia) gegaan, dat is de geboorteplaats van Yaya. Weer moesten we weer de veerboot op (net als een dag eerder, en toen hadden we alles bij elkaar zo’n 5 uur wachttijd), of pound zoals Wilma dit per ongeluk verkeerd vertaalde, en nu moesten dus de 75 schoendozen van mij mee. En Yaya’s auto moest ook nu  in Banjul achter blijven. Yaya had alles een dag van te voren al geregeld en hadden we  goede hulp om de bananendozen op de  veerboot te krijgen. Gelukkig hoefden we nu helemaal niet te  wachten, de veerboot was er al, en de overtocht ging nu goed, het was minder druk dan de dag er voor. In Barra aangekomen had Yaya ook al een taxi geregeld die ons naar Saaba zou brengen. In Saaba aangekomen, een rit van ongeveer 1 uur, werden we overweldigd door alle mensen en kinderen die ons welkom heetten. Er was muziek  en dans, en alle schoolkinderen stonden in een rij aan weerszijden van de zandweg, ik vond dit heel speciaal en ook mijn papa en Wilma vonden dit speciaal. Aangekomen bij het ziekenhuis in aanbouw, zagen Fred en Wilma al direct dat er met de vorige bijdrage voor het ziekenhuis veel gedaan was, de muur rondom het terrein begint al ver te vorderen. Daarna werden we allemaal uitgenodigd voor een officiële bijeenkomst in het dorp, en zijn vele mensen toegesproken door Yaya, hij vertaalde alles voor ons en voor de inwoners van Saaba. De voorzitter van het ziekenhuis, of een andere belangrijke man, kreeg ongeveer 10.000 Dhalasi voor verdere uitbreiding van  de muur. 10.000 Dhalasi is ongeveer 275 EURO en daar kunnen ze in Gambia heel veel mee doen. Als blijk  van dank kregen we namens de hele gemeenschap 2 hele grote schalen met groente aangeboden, wat heel speciaal is, want de mensen hier hebben het een stuk slechter dan in hoofdstad Banjul of aan de kust. Daarna hebben  we een rondleiding gehad over het terrein van het ziekenhuis, en zijn we met de hele stoet achter ons, naar de school gegaan. Daar heb ik aan alle kinderen van groep 1 en  2 (totaal 4 klassen) de schoendozen en nog wat extra spulletjes uitgedeeld, dat gaf mij een heel apart gevoel van binnen. Daarna kreeg ik van de directeur van de school een speciaal gemaakte schilderij waarin de verbondenheid tussen de Saaba school en De Talenten Toren tot uitdrukking is gekomen. Daarna zijn we de klassen nog gaan bezoeken die de schoendozen hadden gekregen, en het was goed te zien dat de kinderen erg blij waren met wat ze gekregen hadden, we hebben met Yaya afgesproken dat de ongeveer 60 schoendozen die nu nog onderweg zijn, aan de andere klassen van deze school uitgedeeld gaan worden, Yaya beloofde dit te regelen, en dat kan hij heel goed. Toen kregen we nog een dans en muziek, en heb ik zelf ook meegedanst. Tenslotte zijn we naar de moeder van Yaya gegaan, en daar hebben we een traditionele lunch gekregen, en mocht ik met mijn handen eten, heel apart en erg lekker. De terugweg verliep zonder gekke dingen.

Hoewel ik mijn mama en broertje Jorg af en toe wel miste heb ik alleen maar een goed herinnering aan Gambia overgehouden, en ik denk dat we snel weer terug gaan, maar dan met zijn 4-en.

Tot zo ver mijn belevenis in Gambia, ik vond het er helemaal geweldig.

Namens de kinderen in Gambia bedank ik iedereen die aan het succes van deze actie heeft meegeholpen. Helemaal geweldig!!!!!!!!!!!!!!!!!

Speciaal wil ik Fred en Wilma Strauven bedanken voor de fijne reis die ze voor mij verzorgd hebben.

Groetjes,

Sem te Dorsthorst

 

Laatst aangepast op donderdag, 21 april 2011 07:42