Home > Ons dorp > Vrijwilliger in beeld > Théresia Eilers van de Warenburg

Théresia Eilers- van de Warenburg

 
 
 
donderdag, 10 maart 2011 16:11


VRIJWILLIGER IN BEELD: THERESIA EILERS- VAN DE WARENBURG 


Op 8 maart 2011 ontving Théresia de ‘Os van Verdienste’. Een goede gelegenheid voor een interview.

Théresia is geboren op de Hoijse Hoeve in Someren, als achtste kind in een gezin met twaalf kinderen. 'Mijn ouders hadden daar een gemengd agrarisch bedrijf. In 1968 ben ik getrouwd met Bert Eilers en naar Sterksel gekomen. Tot 1975 hebben we in het witte huisje aan Heezerweg 20a gewoond. Daar zijn ook onze vijf kinderen geboren.

Omdat we geen vergunning kregen om het koeienbedrijf aan de Heezerweg zodanig uit te breiden dat er een goede kostwinning in zat, heeft Bert een aantal jaren in loondienst gewerkt. De wens om als zelfstandige boer door het leven te gaan is altijd gebleven en toen we de kans kregen om aan de Pandijk met een kippenbedrijf te beginnen, hebben we die aangegrepen. We zijn begonnen met moederdieren en daarna overgeschakeld op scharrelkippen. Naast het kippenbedrijf heeft Bert de eerste jaren nog in loondienst gewerkt. Ik heb altijd op het bedrijf meegeholpen en daar heb ik me voor honderd procent voor ingezet.

De eerste jaren op de Pandijk hebben we gewoond in een deel van het bedrijfsgebouw dat werd ingericht als woongedeelte en in 1978 hebben we ons huis gebouwd. Het wonen op Sterksel bevalt ons buitengewoon goed; ik heb het hier echt naar mijn zin.

Zoals gezegd hebben we vijf kinderen. Ze wonen in Heeze, Someren, Someren-Eind en Knegsel en Maurice woont  in Sterksel. We hebben zes kleinkinderen en het zevende is op komst. Kei leuk is dat!'

‘Hobby’s?’ Ik heb altijd groene vingers gehad en ik werk graag in tuin. Vroeger deed ik breien en naaien voor de kinderen. Het was ook een sport om te laten zien dat je alles voor de kinderen zelf kon maken. Ik houd van muziek en ik zing en dans graag. Daarom ben ik al meer dan 25 lid van het Parochieel zangkoor en al 38 jaar van Dansgroep Brabants Bont. Echt een gezellige club. Ik ga er elke week graag heen.    

‘Vrijwilligerswerk?’ Toen onze kinderen hier nog op school zaten was ik lid van de ouderraad. Van de ongeveer 40 jaar die ik lid ben van de KVO ben ik 10 jaar voorzitter geweest. Ik ben mede oprichtster en vanaf het begin bestuurslid van de Coöperatie Dorpswelzijn Sterksel, waarvan zo’n 250 inwoners lid zijn. Met de medewerking van heel veel vrijwilligers kunnen we onze winkel, de Attent, draaiende houden, maar dan moeten de klanten natuurlijk wel blijven komen! Zelf werk ik een halve dag in de week mee.

De sfeer in Sterksel is gezellig, je kunt hier makkelijk sociale contacten leggen en ik ontmoet veel mensen.  Het vrijwilligersleven is verrijking van je leven; meedoen en iets doen ten gunste doen van een ander. Als je dan merkt dat dat ook gewaardeerd wordt, voelt dat goed.  

‘Nu u toch aan het woord bent, is er iets dat u graag zou willen zeggen aan de inwoners van Sterksel, een boodschap of zo?’ Als we in Sterksel ergens voor gaan, dan komt het er. Ook een buurtsuper. Wat ik zou willen zeggen: onze winkel niet vergeten en blijven komen!

.

Laatst aangepast op donderdag, 21 april 2011 07:45