Home > Ons dorp > Vrijwilliger in beeld > Ton van der Togt

Vrijwilliger in beeld: Ton van der Togt

 
 
 
woensdag, 05 augustus 2015 16:29

Ton is in 1937 in den Haag geboren als oudste van zes kinderen, drie jongens en drie meisjes. Ton, die zich meer dan elf  jaar als penningmeester voor onze Spar / Attent dorpswinkel  heeft ingezet, is het meehelpen in een SPAR(!) winkel met de paplepel ingegeven. Zijn ouders hebben meer dan veertig jaar een Spar winkel in Den Haag geëxploiteerd en zijn grootvader was in 1932 mede oprichter van de Spar organisatie. In de winkel meehelpen was geen punt van discussie, tot aan de militaire diensttijd hoorde dat er gewoon bij.

Vader wilde graag dat Ton in de zaak kwam en deze ook over zou nemen, maar hij had andere gedachten. Hij wilde naar de Hogere Hotelschool, want de hotellerie boeide hem. Vader vond dat echter niet zo’n goed idee. ‘Ga eerst maar een vak leren,’ was zijn dringend advies.

Na de militaire dienst is Ton bij de Amsterdamse Bank gaan werken en daarna is hij in het accountantsvak terechtgekomen. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en via zijn werk kwam hij in aanraking met hotelbedrijven. Toen de administrateur van Hotel De Wageningse Berg in Wageningen vertrok, volgde Ton hem op. Het was de start in de horeca. Vervolgens werkte hij bijna 20 jaar in Kasteel De Wittenburg in Wassenaar. Hij startte er als administrateur en vertrok als adjunct-directeur.

Na enkele tussenstappen, volgde de stap naar het zuiden en naar einde horeca. Hij werd directeur van serviceflat / verzorgingshuis Eeckenrhode in Waalre. Hier heeft hij gewerkt tot zijn 67e.

Vanuit Wassenaar verhuisde Ton met echtgenote  naar Mierlo. De twee dochters wonen allebei met partner in Zoetermeer en er is een warme familieband.

Toen Mevrouw Van der Togt in 1990 ziek werd, had Ton overdag een zorgtaak op Eeckenrhode en ’s avonds en ‘s nachts thuis. Dat was een zware tijd. Er was geen ruimte voor vrijwilligerswerk. Na opname van zijn vrouw in Verpleeghuis De Landrijt te Eindhoven werd hij lid van de Cliëntenraad van dat verpleeghuis. Later werd hij hiervan voorzitter en tevens lid van de  Centrale Cliëntenraad van wat tegenwoordig de Archipel heet.

Ton is betrokken geweest bij het oprichten van de Alzheimerafdeling Zuidoost Brabant. Later werd hij hiervan voorzitter.

Tevens  is hij nauw betrokken geweest bij het opzetten van het eerste Alzheimercafé. dat was in Eindhoven. Alzheimercafé’s zijn inmiddels verspreid over heel Nederland en ze voldoen in een grote behoefte.     

Na het overlijden van Mevrouw Van der Togt in 2002 is Ton met Trudy Rutten op het huidige adres aan de Biesputten gaan wonen. Op de vraag ‘Waarom Sterksel?’ kwam als antwoord dat Trudy is opgegroeid aan de Sterkselseweg in Heeze en Sterksel dus goed kende!

Hobby’s? ‘Is reizen ook een hobby? We reizen graag en veel. De laatste 10 jaar zijn we in Nieuw Zeeland, Birma, India, Aruba, Curaçao,Nepal,Thailand,en Zuid Afrika geweest en verder nog heel veel binnen Zuid Europa. We zoeken altijd wel de warmte op.’ Binnen Europa reizen Ton en Trudy voornamelijk met eigen caravan.

Maar de ‘echte’ hobby was de winkel. ‘Toen ik in Sterksel kwam wonen, moest ik er natuurlijk ook iets gaan doen. De winkel vond ik leuk. Van huis uit zat de belangstelling voor kruideniersvak er toch een beetje in en omgaan met cijfers, financieren en administreren heeft me altijd geboeid. Die verantwoording (red. als penningmeester) wilde ik wel dragen. Het was ook een uitgelezen mogelijkheid om je tussen de mensen te begeven en om met veel mensen in contact te komen. Als je hier niets doet, dan blijf je een vreemdeling en dat wil je toch niet. Trudy zei altijd als ik naar de bestuursvergadering ging: ‘Ga je weer naar je vrienden?”

‘Toen ik erbij kwam ging het toenmalige bestuur net starten met de verkoop van de certificaten. Directeur Frans Broos van de Rabobank zei: ‘Laat eerst maar eens zien dat jullie draagvlak hebben in het dorp en kom dan maar terug.’ Toen was mijn belangstelling gewekt. Steeds was ik bij de gesprekken met Provincie, Bank, Spar en woCom. Die moesten alles onderbouwd hebben. Later kwam het IDOP (Integraal Dorps Ontwikkelingsplan) en ook hiervoor moesten gedegen financiële onderbouwingen worden gemaakt. Nadat we de huidige winkel betrokken, was er een forse omzetgroei maar ook de kosten waren hoger.’

Tijdens de Algemene Ledenvergadering in mei 2015 heeft Ton afscheid genomen als bestuurslid. Hij is blij met het omzetherstel in het 4e kwartaal van vorig jaar en vertrouwt er op dat deze omzetgroei zich gestaag zal voortzetten. Daarom kan hij met een goed gevoel afscheid nemen van zijn winkel.

Als afgevaardigde van de Coöperatie Dorpswelzijn Sterksel, waaronder de winkel ressorteert, was Ton lid van de Dorpsraad in Sterksel. Zijn voornaamste aandachtsgebied was het Cluster Maatschappelijk (Wonen, Welzijn, Zorg).

Wat drijft jou om vrijwilligerswerk te doen? ‘Ik vind het leuk om voor andere mensen iets te doen en bovendien: ik kan gewoon geen nee zeggen. Zo is ‘t gewoon.’

Nu u toch aan het woord bent, is er iets dat u graag zou willen zeggen aan de inwoners van Sterksel, een boodschap of zo? ‘Sterkselnaren moeten maar eens diep nadenken wat het gevolg voor de leefbaarheid in Sterksel is als de winkel vanaf morgen dicht zou zijn. Sterkselnaren: Gebruik die winkel! Het is geen winkel voor de vergeten boodschap maar wel degelijk een winkel voor de dagelijkse boodschap!’

Laatst aangepast op zaterdag, 29 augustus 2015 15:04