Wim Stolp

 
 
 
donderdag, 16 mei 2013 15:51

Vele vrijwilligers zorgen in Sterksel voor  leefbaarheid in het dorp. Daarom heeft de redactie gedacht verder te gaan met in het zonnetje zetten van één van hen. Dit keer een goede bekende in het dorp: de altijd bescheiden stille kracht op de achtergrond: Wim Stolp.

Wim zijn kwaliteiten als drukker van het dorp komen meteen van pas: als ik vlak voor de afspraak Onderkant formulier de interviewvragen niet uit mijn printer krijg en opbel dat ik wat later kom, biedt Wim onmiddellijk aan om ze uit te printen als ik ze opstuur…

En zo beginnen we het gesprek aan de keukentafel.
Door Riemke Houtsma

Hoe kwam je ertoe vrijwilliger te worden?

Ik werd er voor gevraagd; als eerste werd ik gevraagd om lector te worden bij onze parochie. En ik werd gevraagd voor  missiewerk; ik had een oom als missionaris in Uganda en ik vond dat ik geen nee kon zeggen tegen dat verzoek. Vervolgens werd me gevraagd een podium mee te bouwen voor het Dorpshuis en zo rolde ik van het een in het ander.

Wim heeft een dagtaak aan al het vrijwilligerswerk!

Hij is vrijwilliger voor de Parochie, Dorpshuis, de Dorpswinkel, Oranjecomité en werkgroep Kerstverlichting.

Het is indrukwekkend welke taken Wim uitvoert

Parochie:

Wim legt uit dat er 105 vrijwilligers actief zijn in de parochie; er is een poetsgroep, koperpoetsgroep, tuinploeg voor kerk en pastorie, werkgroep kerkhof, -beplanting, lectoren , misdienaren  enz. Bij elk van de groepen springt Wim bij als hij gevraagd wordt.
Al deze zaken worden geregeld vanuit een bestuur waarin naast de pastoor en de pater vier mensen deelnemen. Wim is één van de mensen in dit bestuur. Samen met Marinus de Leeuw is Wim verantwoordelijk voor het onderhoud van de gebouwen.
Wim maakt het Parochieblad. Hij zorgt voor de inhoud. Gaat achter mensen aan voor het verkrijgen van de kopij. Het blad wordt door hem samengesteld en gedrukt op drie verschillende machines zodat het lekker opschiet. Die apparaten vindt Wim goedkoop op marktplaats.
Dan is er het missiecentrum waarvan Wim de penningmeester is en het diaconaal missiecentrum waar Wim secretaris is…
Voor het steunen van de missie is Wim actief bij het volgende:
Al 29 jaar wordt een Sponsortocht uitgezet. Dit jaar voor het laatst….de zondag na Pinksteren. Bij de tocht wordt een boekje uitgegeven met een wandel- en een fietstocht; die tocht zet Wim met een aantal mensen van te voren uit.
Elk jaar is er een huis aan huis kleding actie, en de kerstenveloppenactie.

Winkel:

Wim zit in de Kascommissie en doet  hand en spandiensten; zo heeft Wim de luifel voor de oude winkel gemaakt. Alle drukwerk van de winkel verzorgt Wim.

Dorpshuis:

Wim was 13 jaar lid van het dagelijks bestuur, maar is afgelopen jaar hiermee gestopt. Wel doet hij als vrijwilliger onderhoud aan het gebouw en technische dingen.

Oranje Comité:

Wim zit sinds 2005 in het bestuur om Koninginnedag en Sinterklaas te organiseren.

En dan is er nog de werkgroep kerstverlichting:
Wim heeft alle kerstverlichting in het dorp ontworpen en gemaakt!

Dorpsraad:

Ik ben lid van 2 werkgroepen, maatschappelijk en parkeren en ben bij de vergaderingen aanwezig. Maar ik ben meer een doe- mens dan vergadermens. Namens de parochie en de werkgroep maatschappij zit ik in de participatieraad van de WMO van de gemeente. Deze raad geeft advies aan de gemeente over het te voeren beleid en een voelende vinger in de samenleving!

Heb je speciale dingen moeten leren om vrijwilliger te zijn?

Ik ben nieuwsgierig en heb dus veel vragen en dan leer je hoe dingen in elkaar steken.
Wat je doet als vrijwilliger moet aansluiten bij wat je kunt;  ik had een technisch beroep en doe graag wat met die vaardigheden. Je wordt voor een probleem gesteld en dan kijk je naar wat de mogelijkheden zijn, zo leer je nieuwe dingen.

Het werken met de p.c. heb ik mezelf aangeleerd. Collega’s op mijn werk waren mijn vraagbaak. Zo was de eerste netwerkprinter aansluiten op de p.c. een hele opgaaf.

Ik ben van nature heel verlegen. Door alles wat van me gevraagd werd te doen in het openbaar, moest ik naar buiten treden. Ik doe het nog steeds niet graag, maar kan het wel.

Ik kies dat wat me ligt en wat ik kan. En ik kijk of het past binnen de prioriteiten die ik mezelf stel.

Wat geeft je het meeste voldoening in het vrijwilligerswerk?

Als iets lukt geeft dat voldoening: Bijvoorbeeld bij de intocht van Sinterklaas al die kindergezichtjes zien,  de kerstverlichting zien hangen, het parochieblaadje wat er goed uitziet. Dan denk ik hé fijn dat ik er aan heb kunnen bijdragen.
Het geeft ook voldoening als andere mensen hun waardering uitspreken over wat je hebt gedaan.
En het geeft voldoening iets te doen voor je omgeving: je leeft niet alleen voor jezelf maar het is ook fijn goed te doen voor een ander.

Wat vind je het moeilijkste/ lastigste/vervelendste aan vrijwilligerswerk?

Als iets niet lukt zit ik op mezelf te foeteren; je wordt al wat ouder, wat ik vroeger kon lukt niet zomaar meer; dat merk ik aan mijn ogen en handen. Bij het werken met mensen moet je aan kunnen voelen wat er onderling speelt. En het is soms lastig als je niet op elkaar kunt rekenen.

Verandert het werk wel eens? En waardoor?

Natuurlijk verandert het ! Zoals het nu in de parochie toegaat is heel anders als toen ik erin kwam. En je gaat steeds andere taken doen. Hogere eisen van de overheid en samenleving maakt het ook zwaarder. Bvb. Nu moeten we bij alle activiteiten  Bedrijf Hulp Verleners hebben. Vrijwilligers worden daar eigenlijk toe verplicht.

Kun je wel eens op vakantie als je vrijwilliger bent?

Jazeker! Ik ben nog nooit op vakantie geweest! Maar het kan wel.

Zijn er pieken en rustige momenten?

Mijn  tijd zit redelijk vol; geen echte pieken, maar er is altijd wat te doen. Ik heb een agenda met afspraken  en de rest zit in mijn hoofd. We werken met draaiboeken, waardoor er rust ontstaat. En verder dient het werk zich aan en speel ik er op in. Wel heb ik een volgorde van prioriteit: de parochie komt eerst, dan de andere vrijwilligerstaken en dan privé personen die me vragen iets te doen. Ik zeg altijd maar: het komt zoals het komt

Heb je een “stem” inspraak als vrijwilliger in de organisaties waarvoor je actief bent?

Als je in een bestuur zit heb je een stem en verder doe ik wat me gevraagd wordt. Maar wanneer je een goed idee hebt en meedenkt heb je een stem.

Stel dat je iets zou mogen wensen t.a.v. je vrijwilligerswerk; wat zou dat dan zijn?

Het zou fijn zijn dat vrijwilligerswerk breder, door meer mensen werd gedragen; je ziet toch vaak dat het dezelfde mensen zijn die zich inzetten. Als je vrijwilligerswerk doet geeft dat een verplichting en dat schrikt af. Je moet al vroeg aanleren dat je verantwoordelijkheid draagt voor jezelf én je omgeving. Want dan merk je dat die bereidheid voldoening geeft en het prettig is gekend en erkend te worden.

Ik doe als vrijwilliger dingen die in het verlengde liggen van mijn vorige werk: technische toneelinstallaties maken. Daarin kwam mijn handigheid, en nieuwsgierigheid van pas. En ik durf wat aan, dat is in het nu ook belangrijk; hoe te fixen zodat het lukt? Het werken met deadlines en dat zien als uitdaging om het te laten lukken. Doorwerken tot het klaar is, dat doe ik eigenlijk nu nog…

 

Laatst aangepast op donderdag, 16 mei 2013 16:22